Σάββατο απόγευμα προς βράδυ. Υπό Κ.Σ. θα χουχούλιαζα στον καναπέ και θα γκρίνιαζα που πάλι κανόνισα να βγω για ποτό, σε κάποιο αγαπημένο μπαρ.
Θα σκεφτόμουν «πού να τρέχεις τώρα», θα βαριόμουν να σηκωθώ, να ντυθώ, να ετοιμαστώ. Θα ήμουν ένα τσικ πριν πάρω τηλέφωνο τους φίλους για να το ακυρώσω.
Τελικά, θα σηκωνόμουν, θα έκανα μία ώρα να αποφασίσω τί να φορέσω, κι όταν θα με αντίκριζα στον καθρέφτη του ασανσέρ θα μετάνιωνα για την επιλογή του φορέματος ή του κραγιόν αλλά too late. Και όταν έφτανα στο αγαπημένο μου στέκι, θα βολευόμουν στην μπάρα, θα παρήγγειλα από τον Βασίλη ή τον Ντίνο (αναλόγως αν ήμουν στον Ρινόκερω ή στο Πάροτ) και μέχρι να έρθουν οι φίλοι θα συναντούσα άλλους φίλους, γιατί αυτό είναι το αγαπημένο σου μπαρ, το μέρος που θα νιώσεις ότι είναι μια προέκταση του σπιτιού σου, είναι ένα πιο μεγάλο σαλόνι από το δικό σου που συναντάται με σαλόνια άλλων ανθρώπων που αγαπούν την ίδια μουσική, την ίδια ατμόσφαιρα, το ποτό, την αίσθηση του «είμαι σπίτι μου χωρίς να είμαι σπίτι μου».
Τώρα, με τα μπαρ κλειστά από αρχές Νοεμβρίου, κάθε Σάββατο απόγευμα προς βράδυ νοσταλγώ όλη την ιεροτελεστία της εξόδου. Τη νοσταλγώ και δεν είμαι η μόνη. Πριν λίγες ημέρες Σάββατο βράδυ, σκέφτηκα ένα ευφυολόγημα και το μοιράστηκα στο προφίλ μου στο facebook: «Όχι ότι μου λείπουν οι μπάρες απλώς με το που ακουμπάω σε γκισέ τράπεζας παραγγέλνω dry martini». Οι αντιδράσεις και τα σχόλια έδειξαν πόσο όλοι μοιραζόμαστε την ίδια νοσταλγία. Μπορεί να κάνουμε χιούμορ αλλά αν είμαστε άνθρωποι που τα μπαρ είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του ελεύθερου χρόνου και της κοινωνικοποίησης μας το ότι τα έχουμε χάσει από τις νύχτες μας είναι ένα πλήγμα, σε μια ήδη φορτισμένη και δύσκολη περίοδο.
Τα μπαρ μας λείπουν, ανυπομονούμε να ανοίξουν ξανά, να ακουμπήσουμε τους αγκώνες μας στις μπάρες, να δούμε τον αγαπημένο μας μπάρμαν να γεμίζει το ποτήρι μας, να μπερδεύεται η μουσική με τις συνομιλίες των θαμώνων και να νιώσουμε το ποτό να μας καίει ευχάριστα τον λαιμό.
Μέχρι να γίνει αυτό, τέσσερις Αθηναίοι που ζουν την πόλη τη νύχτα, μοιράζονται μαζί μας την αγάπη τους για τα μπαρ.
Πηγή: Bovary.gr
